Et in Arcadia ego

Olieverf op doek
150 x 100 cm
2019

De titel Et in Arcadia ego verwijst naar een beroemde traditie in de schilderkunst: het idee van de dood die zelfs in het paradijselijke Arcadië een plek opeist. Maar dit is geen barokke memento mori, geen moralistische waarschuwing. In dit werk draait het niet om de dood, maar om wat hij heeft meegenomen: een toekomst, een kindertijd, een leven dat zich nooit zal ontvouwen. Een moeder, gehuld in een Romeinse tunica en palla en met een mobieltje bij de hand, knielt bij een grafmonument waarop een reliëf met een mollig jongetje en zijn hondje. Het hondje waarmee het kind nooit zal spelen. De natuur heeft hier twee gezichten. Het landschap is winters en doods: kaal winterhout, grijze luchten, nevel boven het water. In de voorgrond de schermen van uitgebloeide bereklauw — stekelige herinnering aan de geleden pijn. Maar het roodborstje, de ree tussen de bomen en de zon die opkomt, zijn ook getuigen van het leven dat altijd doorgaat. De natuur los van, en onverschillig voor, het menselijk verdriet. Van der Wiele roept met dit werk een verstilde wereld op, waarin klassieke beelden en eigentijdse ervaringen samenvallen. Geen illustratie, want geen anekdote en geen verhaal. In plaats daarvan een tijdloze verbeelding van rouw om een kind dat nooit geleefd heeft. Liefdevol en respectvol in beeld gebracht.

Rosalinde Bosworth